Kayseri’de Bir Sabah ve İçimde Kalan Eksik Cümle
Sabah uyanınca ilk yaptığım şey yine aynıydı; perdeyi araladım. Kayseri’nin soğuk havası camın arkasından içeri sızıyordu. Gökyüzü griydi ama öyle sert bir gri değil, sanki bir şey söylemek isteyip de susan bir insanın yüzü gibiydi.
25 yaşındayım. Günlük tutarım. Her şeyi değil ama içimde kalanları yazmayı severim. Çünkü bazı düşünceler konuşulunca hafiflemiyor, yazılınca dağılmıyor ama en azından şekil alıyor.
O sabah içimde şekil almayan bir soru vardı. Tek bir cümle gibi duruyordu ama arkasında koca bir boşluk taşıyordu:
“Kur korumalı ne kadar para var?”
Bunu neden düşündüğümü bile tam bilmiyordum. Belki haberlerde gördüğüm yarım cümlelerden, belki markette artan fiyat etiketlerinden, belki de sadece sürekli bir şeylerin değiştiğini hissetmemden.
Bir Kahve ve Telefon Ekranında Donup Kalan Gözlerim
Mutfağa geçtim, kahve koydum. Su kaynarken telefonuma baktım. Haberler, başlıklar, ekonomik yorumlar… Hepsi birbirine benziyordu ama içimde bıraktıkları his farklıydı.
Bir yerde yine aynı konuya denk geldim: kur korumalı mevduat.
Rakamlar vardı ama rakamlar sanki gerçek değilmiş gibi geliyordu. Milyarlar, trilyonlara yaklaşan büyüklükler… Ve ben mutfakta kahvemi karıştırırken tek bir şeyi düşünüyordum: “Bu sistemde gerçekten ne kadar para var?”
“Kur korumalı ne kadar para var?” sorusu zihnimde yankılanıyordu. Ama bu bir merak sorusu değildi. Daha çok içten içe bir ağırlık gibiydi. Sanki cevabı bilsem bile hiçbir şey değişmeyecekmiş gibi.
Kahvenin kokusu güzeldi ama içimdeki huzursuzluğu bastıramıyordu.
Şehirde Yürürken Aklımda Dönüp Duran Sayılar
Dışarı çıktım. Kayseri’nin sabah kalabalığı başlamıştı. İnsanlar işe gidiyordu, öğrenciler hızlı adımlarla yürüyordu, servisler dur-kalk yapıyordu.
Ama ben yürürken sanki başka bir şehirdeydim. Kafamın içinde sayılar dolaşıyordu. Bir yanda ekonomik sistemler, diğer yanda anlam veremediğim büyük paralar…
Bir bankanın önünden geçerken durdum. Camdan içeri baktım. İnsanlar işlemler yapıyor, kimisi para yatırıyor, kimisi çekiyor.
O an tekrar sordum kendime:
“Kur korumalı ne kadar para var ve bu paranın içinde benim hayatım nerede?”
Bu soru biraz canımı acıttı. Çünkü cevabını bilmediğim şeyler arttıkça, kontrol hissim azalıyor gibi geliyordu.
Ama sonra kendime kızdım. “Sen 25 yaşındasın, neden bu kadar büyütüyorsun?” diye içimden bir ses geçti.
Yine de içimdeki merak susmuyordu.
Eski Bir Defterin İçinden Çıkan Düşünceler
Eve döndüğümde çalışma masamın başına oturdum. Defterlerim duruyordu. Lise yıllarından kalan notlar, üniversitede karaladığım yarım fikirler…
Bir tanesini açtım. Sayfaların arasında rastgele yazılmış cümleler vardı. Birinde şöyle yazmışım:
“Paranın değeri sadece sayılarda değil, insanların hayatında gizlidir.”
O an durdum. Uzun süre o cümleye baktım. Sanki o gün yazan kişi ben değilmişim gibi geldi. Ama aslında bendim.
Şimdi o cümlenin üzerine bir şey eklemek istedim ama yazamadım.
Çünkü artık paranın sadece değer değil, aynı zamanda belirsizlik olduğunu da hissediyordum.
Ve bu belirsizliğin tam ortasında yine aynı soru duruyordu:
“Kur korumalı ne kadar para var?”
Rakamların İçinde Kaybolan İnsan Hikâyeleri
Buna da Göz Atın: Kur korumalı mevduatta kur düşerse ne olur ?
Bazen düşünüyorum, büyük ekonomik sistemler konuşulurken insanların hikâyeleri nereye gidiyor?
Bir arkadaşım geçen gün “gelecek planı yapmak bile riskli geliyor” demişti. O an gülmüştük ama gülüşümüz yarım kalmıştı.
Çünkü aslında hepimiz bir şeylerin değiştiğini hissediyoruz ama tam olarak ne olduğunu adlandıramıyoruz.
Kur korumalı sistem, haberlerde teknik bir konu gibi anlatılıyor. Ama ben her duyduğumda başka bir şey hissediyorum: güvensizlik, merak ve biraz da çaresizlik.
Çünkü mesele sadece “ne kadar para var?” sorusu değil. O paranın arkasındaki anlam.
Akşam Olurken Kayseri’nin Sessizliği ve İçimdeki Gürültü
Gün akşama döndüğünde Kayseri yavaşladı. Sokak lambaları yandı. İnsanlar evlerine çekildi.
Ben pencerenin kenarına oturdum. Şehre baktım. Dışarıdan bakınca her şey normaldi. Ama içimde başka bir dünya vardı.
Defterimi açtım ve yazmaya başladım:
“Bugün yine aynı soruya takıldım: Kur korumalı ne kadar para var? Bu soru basit gibi görünüyor ama içimde büyüyor.”
Kalemi bıraktım. Bir süre sayfaya baktım. Sonra devam ettim:
“Belki de asıl mesele para değil. Belki de insanların geleceğe olan güveni.”
Bu cümleyi yazarken içimde bir şey hafifledi ama tamamen geçmedi.
Umut ile Gerçeklik Arasında Kalan Bir Gençlik
25 yaşındayım. Ne tam yetişkinim ne de tamamen genç. İkisinin arasında bir yerde duruyorum.
Bazen umut ağır basıyor. “Her şey düzelir” diyorum. Bazen de gerçeklik çarpıyor: “Her şey o kadar basit değil.”
Kur korumalı sistemle ilgili duyduğum her şey beni daha çok düşünmeye itiyor. Çünkü büyük rakamlar, büyük sistemler ve büyük kararlar… Hepsi bizim hayatlarımızın üstünde bir yerde duruyormuş gibi.
Ama sonra şunu da fark ediyorum: Biz de o sistemin içindeyiz. Sadece bazen bunu unutuyoruz.
Gece ve Bitmeyen Soru
Gece olduğunda ışığı kapattım ama zihnim kapanmadı.
Yatağa uzandım. Gözlerimi kapattım ama o soru hâlâ oradaydı:
“Kur korumalı ne kadar para var?”
Bu sorunun cevabını bilmek istemekle, bilince ne değişeceğini merak etmek arasında sıkıştım.
Belki de asıl mesele cevabı bulmak değil, o sorunun bende uyandırdığı şeyi anlamaktı.
İçimde bir yer hâlâ anlamaya çalışıyordu. Kayseri’nin sessiz gecesinde tek duyduğum şey kendi düşüncelerimdi. Ve o düşünceler susmuyordu.
Okuyucularımıza “Kur korumalı ne kadar para var” konusunda faydalı bilgiler sunmaya çalıştık. Globaldizayn ekibi olarak bizi okumaya devam edin!