Bir Sabah: Aynada Kendimi Tanıyamamak Sabahları uyanmak son zamanlarda bana hep ağır geliyor. Alarm çaldığında gözlerimi açıyorum ama sanki bedenim başka birinin uykusundan kalkıyor gibi. Kayseri’nin soğuk sabahları odama ince ince sızarken, battaniyenin altından çıkmak bile küçük bir mücadeleye dönüşüyor. O gün de öyleydi. Aynaya baktım. Uzun süre sadece baktım. Ne gördüğümü anlamaya çalıştım ama sanki görüntü bana ait değilmiş gibi geldi. Yüzüm tanıdık, ama hissim yabancıydı. İçimde tuhaf bir boşluk vardı; adını koyamadığım, tarif edemediğim bir şey. O an aklımdan tek bir soru geçti: “Ben kimim?” Defterimi açtım. Her sabah yaptığım gibi. Yazmak, benim için nefes almak gibi. Ama…
Yorum Bırak